Historie

Zo is het allemaal ontstaan :

Het was in augustus 1977, toen er in de pers een bericht verscheen om eventuele fietsliefhebbers te strikken om een fietsclub op te richten voor bewoners van de nieuwe wijken Wesselerbrink en Stroinkslanden en omgeving. Er was hier namelijk behoefte aan activiteiten, zodat de wijkcentra , het Brinkhoes en de Knalhut , het voortouw namen om deze te ontplooien.

Harry Popken geldt algemeen als initiatiefnemer en oprichter van FC Fietsplezier. Op zijn oproep in de wijkbladen Strooipost en Brinkpraat meldden zich enkele pioniers en werden er bijeenkomsten belegd bij Henk Wolters en later bij Siep Venema. Deelnemers op deze bijeenkomsten waren Harry Popken, Gerrit van Rijssen, Henk Wolters, Nico Lips, Dirk Sieben en Siep Venema. In september 1977 was de oprichting van FC Fietsplezier een feit. Alle deelnemers van de bijeenkomsten maakten ook deel uit van het eerste bestuur, aangevuld met Truus Kronenberg. Deze had, toen ze voor het eerst bij een gesprek binnenkwam, een zekere angst over wie er allemaal wel waren, maar voelde even later een geweldige opluchting toen ze zag, dat het maar gewone mensen waren zonder verbeelding, waarmee het wonderlijk genoeg meteen klikte. Besloten werd om de fietstochten vanuit het wijkcentrum Stroinkslanden , de Knalhut te starten.

In 1978 werd begonnen met de tochten. De eerste werden uitgezet door Harry Popken en gecontroleerd door Truus Kronenberg, Siep en Dick Venema en hadden afstanden van 25 tot 40 km. Het uitzetten van de tochten was een enorme klus omdat ervaring ontbrak en de middelen in het eerste begin beperkt waren. Daardoor kwam het wel eens voor , dat er een fout in de route sloop, waarmee de fietsers bij terugkomst de organisatie om de oren sloegen. Daar heeft iedereen veel van geleerd. Ook de omschrijving van de routes was in het begin wel eens verwarrend en vooral te uitgebreid. Als toelichting werd er dan teveel aandacht besteed aan het beschrijven van wat er in een bepaalde omgeving was te zien en wat er groeide; bijvoorbeeld bij het naderen van een kasteel, hoe en waar het was gebouwd en wie er gewoond hadden of bij een heideveld, welke soorten heide er op voorkwamen. Dit is in de loop der jaren vermeden. Natuurlijk waren er meteen vrijwillige medewerkers: Hanny Lips, Janny Wolters, Ben Kronenberg, Diny van Rijssen en Dora Popken. Ook Tonny Sanders kwam zich aanmelden, waarmee de fietsclub een meer professionele uitstraling kreeg omdat hij van beroep fietsenmaker was.

De 1e fietstocht vond plaats op 9 april 1978 richting Buurse. Er was een controlepost bij De Boomgaard aan de Buurserstraat. Er waren 30 à 40 deelnemers. Bij volgende tochten kwamen er steeds meer mensen meefietsen; waarschijnlijk door mond op mond-reclame, eerst voornamenlijk uit de wijken Stroinkslanden en Wesselerbrink, maar allengs ook uit verder gelegen stadsdelen. De 2e tocht was op Hemelvaartsdag en het dauwtrappen was direkt een succes , met ± 250 fietsers, waarbij De Kruisboer in Buurse controlepost was . Zoals gezegd waren de routebeschrijvingen al meer dan compleet, maar omdat natuur en milieu hoog in het vaandel stonden werden er in de beginperiode ook nog routepuzzel-vragen toegevoegd. Medio augustus 1978 was er zelfs een blinde puzzeltocht, (zonder aanduiding van straatnamen e.d.) waarbij velen de weg kwijt raakten en de auto-controlepost ieder weer op het goede spoor moest zetten. In oktober werden nog de 5e en 6e fietstocht verreden, waarbij toen al met herinneringen werd gestrooid. Het bestuur keek zeer tevreden op het eerste seizoen terug .

In de eerste jaren van de fietsclub werd er afgesproken, dat het wel aardig zou zijn als de deelnemers een herinnering aan de tochten zouden krijgen, mede omdat de intentie was, dat het geld dat van deelnemers binnen kwam ook weer naar hen moest terug vloeien. Herinneringen zijn er geweest in de vorm van een sticker, button, vlaggetje, medaille, vaantje, speldje, zonneklep etc.etc., en deze traditie wordt dan ook nog altijd in ere gehouden Ook werd in een vergadering voorgesteld, dat de deelnemers bij terugkeer aan de finish zouden worden onthaald op een gratis kop koffie of thee. Dit werd weer later uitgebreid met een kop soep, om zodoende wat te kunnen napraten over het wel en wee van de fietstocht. Mede door deze contacten werd FC Fietsplezier één grote fietsfamilie. Deze service heeft ertoe bijgedragen, dat er in de loop der jaren steeds meer fietsers bij kwamen tot meerdere honderden. Het aandeel vanuit de hele stad en zelfs daar buiten groeide, zoals uit Lonneker, Losser, Haaksbergen, Hengelo, Boekelo, Eibergen en later zelfs uit de randstad. Dit was het gevolg van het adverteren in de streekkranten, maar ook in de landelijke dagbladen en in radioprogramma’s. Ook vele VVV-s werden door het secretariaat benaderd, om bekendheid te geven aan de diverse fietstochten.

Wat maakt FC Fietsplezier zo bijzonder is een vraag die misschien moeilijk valt te beantwoorden. Op een bepaald moment werd in een vergadering voorgesteld om van de FC Fietsplezier.een vereniging met statuten en reglementen te maken, maar na ampele overwegingen werd toen besloten om in plaats van een vereniging een stichting te maken. Mede om meer zekerheden in te lassen in verband met verzekeringen en ook om fiscale redenen. Wel zou om redenen van democratie eenmaal per jaar een begunstigersvergadering worden gehouden, vooral om de donateurs mee te laten leven met de club en om suggesties van hen te verkrijgen hoe de club te verbeteren, waar dit mogelijk was. Voor de vele vrijwilligers werd als traditie ingesteld dat er eenmaal per jaar een bijzondere avond werd gehouden voor die vrijwilligers. Aan begunstigers, die om verschillende redenen niet meer mee konden fietsen, bijv. door ziekte, werd gevraagd om eventueel vrijwilligerswerk te doen, zoals helpen in de keuken of aan de inschrijftafel, een controlepost te bezetten om zo nog mee te leven met de club en niet in een isolement te geraken. Dit alles heeft er zeker toe geleid, dat vele mensen de opvatting huldigen, dat de FC Fietsplezier in feite één grote familie is en de hoop leeft, dat dit gevoel zal worden gecontinueerd. Ook is dit ingegeven met het oog op de toekomst, nu de oudjes van het bestuur er mee zijn opgehouden, waardoor er jongeren voor in de plaats zijn gekomen, die misschien de FC Fietsplezier naar het 50-jarig bestaan zullen leiden.